چند سالی بود که چهره ی زیبای روستای آستمال را آنچنان سفید پوش و برفی ندیده بودم!
با دیدن منظره های زیبا و شگفت انگیز طبیعت روستای آستمال،حیرت زده شده بودم،آستمال همانند تازه عروسی بود در جامه سفید!
هر قدم که جلوتر می رفتم منظره ای زیباتری دیدگانم را شیفته ی خود می کرد.
تصور می کردم شاید درخوابی شیرین رها شده ام،چون تماشای آن همه زیبایی مرا مست و مجنون خود ساخته بود!
آه...صدای شکستن یخ های پینه بسته ی روی رود آستمال،زیر پایم هنوز در گوشم دلنوازترین آهنگ طبیعت را تداعی می بخشد!
می خواستم در آنجا بمانم و دور باشم از زندگی تکراری و خسته کننده ی شهری!
می خواستم بمانم تا سرمای صادقانه ی آنجا دلم را اندکی گرم کند!
می خواستم بمانم آنجا تا به آهنگ شرشر آب رودخانه که از زیر یخها عبور می کرد،با دلی سیر گوش دهم!
می خواستم بمانم و بخوابم همانند درختانی گه آنجا در خواب شیرن رفته بودند و بی خبر از آنچه کلاهشان را برف پر کرده است!
می خواستم بمانم اما...!
ومن آنجا مهو تماشای اثر هنری هنرمندی بزرگ و قدرتمند در تابلویی عظیم شده بودم!
من آنجا خدا را میدیدم و در زیر لب زمزمه می کردم:(سبحان الله، فتبارک الله و احسن الخالقین)
و به راستی خداوند زیباست و خالق تمام زیبایی هاست!

تصاویر زیر مستندی است از گفته هایم برای شما عزیزان،که امیدوارم شما هم همانند بنده از دیدن آنها لذت ببرید.

و اما در ادامه مطلب...